Bednarka fundamentowa

http://forum.muratordom.pl/entry.php?127893-Projekt-przy%C5%82%C4%85cza-wody-i-odprowadzania-%C5%9Bciek%C3%B3w&goto=next


Wiązanie zbrojenia trwa. W międzyczasie elektryk zrobił uziom fundamentowy. Zwykle inwestor przypomina sobie o uziomie na końcu inwestycji, gdy dom już stoi. Wtedy zrobienie uziomu otokowego kosztuje ok. 4000zł (głównie wykop dookoła domu na dość dużą głębokość). Mnie to będzie kosztowało ok. 700zł.
Poprawka, dostałem fakturę na 620zł! 

Izolacja pozioma ścian fundamentowych

http://ladnydom.pl/budowa/1,106571,8935817,Izolacja_pozioma_scian_fundamentowych.html

Gdyby ogłosić konkurs, która izolacja jest w domu najważniejsza, to ta układana na ścianach fundamentowych na pewno by zwyciężyła. Jej wymiana jest bowiem bardzo trudna i kosztowna.

Stykające się z gruntem części domu - ściany fundamentowe i podłoga na gruncie - są narażone na niszczące działanie wilgoci i wody. To jedyna droga, przez którą woda z gruntu może - w wyniku podciągania kapilarnego - przenikać do domu. Aby przed tym uchronić ściany nadziemia, układa się na fundamencie izolację przeciwwilgociową.

Najważniejszym i często wystarczającym zabezpieczeniem jest szczelna izolacja pozioma na wierzchu wszystkich ścian fundamentowych zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych, w tym także na fundamencie pod komin. Będzie skuteczna jednak tylko wtedy, jeśli zapewni się jej ciągłość przez połączenie z izolacją przeciwwilgociową podłogi na gruncie. Zabezpieczenie pionowych powierzchni ścian fundamentowych jest już mniej istotne, a w korzystnych warunkach gruntowych nawet niepotrzebne.

Materiał na izolację przeciwwilgociową

Pozioma izolacja ścian fundamentowych jest zwykle zaznaczana w projektach jako 2×papa na lepiku, co oznacza ułożenie jej w dwóch warstwach. Taką izolację wykonuje się jednak coraz rzadziej (choć nie wiadomo, czy to dobrze - red.), ponieważ coraz częściej wykorzystuje się nowoczesne materiały przeciwwilgociowe - folie izolacyjne lub papy termozgrzewalne. Jeśli jednak decydujemy na papę na lepiku musimy pamiętać, że to lepik jest izolatorem przeciwwilgociowym, a papa stanowi jedynie jego zbrojenie.

Folie izolacyjne. Są produkowane z polietylenu wysokiej gęstości (HDPE) lub niskiej gęstości (LDPE), poliolefinu (TPO) i polichlorku winylu (PCW). Mają postać cienkiego arkusza grubości 0,2-2 mm. Do izolacji fundamentów nie powinno się używać folii cieńszych niż 0,4 mm (0,2 mm może mieć folia stanowiąca izolację podłogi na gruncie). Niektóre z nich mają powierzchnię pokrytą wytłoczeniami, co ułatwia powiązanie z zaprawą, na której układa się pierwszą warstwę elementów przeznaczonych do wznoszenia ścian (cegieł, pustaków lub bloczków). Cena: 11-52 zł/m2

Zobacz układanie izolacji z folii krok po kroku

Papy termozgrzewalne. To papy, które mają osnowę z włókna poliestrowego, pokrytą obustronnie powłoką z masy asfaltowej. Są dostępne w rolkach, zwykle o szerokości 1 m, długości 5 m lub 10 m i grubości 3,2-5,2 mm (im grubsza papa, tym bardziej odporna na uszkodzenia i tym łatwiej ja układać). Papy termozgrzewalne są elastyczne, odporne na temperaturę w zakresie -10 +120°C oraz odporne na przebicie (najlepiej oznaczone symbolem PS3 lub PS4). Dodatkowo nowoczesne papy chronią przed promieniowaniem radonowym.

Zobacz układanie izolacji z papy termozgrzewalnej krok po kroku

Skutki złego wykonania izolacji

W źle zaizolowanych - lub co gorsza niezabezpieczonych wcale - ścianach fundamentowych może dojść do kapilarnego podciągania wilgoci. W rezultacie ściany parteru mogą zostać zawilgocone nawet na wysokości całej kondygnacji. Długotrwały bezpośredni kontakt ścian budynku z wodą gruntową nieuchronnie prowadzi do ich niszczenia. Przyczyną tego procesu są sole zawarte w wodzie, jak również powtarzające się naprzemiennie cykle zamarzania i rozmarzania ściany. W naszej strefie klimatycznej w ciągu roku takich cykli może być nawet 200. Dopilnowanie właściwego wykonania izolacji poziomej ścian fundamentowych jest o tyle ważne, że naprawa błędów jest zawsze kłopotliwa i bardzo kosztowna, a czasem wręcz niemożliwa.

Ściany fundamentowe murowane i monolityczne

http://ladnydom.pl/budowa/1,106571,15488906,Sciany_fundamentowe_murowane_i_monolityczne.html

Ściany fundamentowe można budować już po 2-3 dniach od wykonania ław; beton będzie już dość twardy, choć proces jego wiązania będzie trwał nadal. Możemy je wymurować lub wylać z betonu w deskowaniu.

Ściany fundamentowe murowane

Ściany fundamentowe muszą mieć dużą wytrzymałość i małą nasiąkliwość, powinny też być odporne na działanie mrozu oraz substancji chemicznych i biologicznych. Do ich budowy trzeba użyć materiałów, które spełniają te wymagania.

Bloczki betonowe - to najpopularniejszy materiał na fundamenty. Zwykle mają wymiary 12 × 25 × 38 cm (można budować z nich ściany o grubości 25, 38 lub 51 cm). Ponieważ bloczki bywają niezbyt równe, murowane z nich ściany trzeba przed wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej wyrównać zaprawą cementową (wyrapować).

Bloczki keramzytobetonowe - wyrabia się je z mieszanki betonowej zawierającej drobne frakcje keramzytu, dzięki czemu są lżejsze i cieplejsze od betonowych, choć zachowują zwartą, nienasiąkliwą strukturę.

Bloki silikatowe. Do budowy ścian fundamentowych można stosować pełne bloki silikatowe. Ściany takie trzeba zabezpieczyć przed wilgocią, ale nie trzeba ich rapować.

Pustaki zasypowe. Umożliwiają równoczesne murowanie i ocieplanie ścian. Pustaki najpierw ustawia się na sucho, bez zaprawy (dzięki odpowiedniemu wyprofilowaniu ich dolnych i górnych krawędzi). Później, po ułożeniu dwóch warstw, otwory wypełnia się betonem zwykłym lub z kruszywem lekkim (keramzytem) - jeśli nie będzie robiona dodatkowa izolacja termiczna. W razie potrzeby mur może być zbrojony: pionowo - w otworach pustaków, lub poziomo - w spoinach.

Ściany fundamentowe murowane monolityczne

W ten sposób wykonuje się ściany o grubości do 30 cm. Deskowanie można wykonać z desek, lecz będzie to pracochłonne i drogie. Znacznie lepiej wykorzystać gotowe deskowanie wielokrotnego użytku (inwentaryzowane), którego montaż nie zajmuje więcej niż dzień. Firma, która podejmuje się robót fundamentowych, powinna mieć w swoim wyposażeniu takie deskowanie. Jeśli nie - można je wynająć w wypożyczalni sprzętu budowlanego.

Wykop powinien być na tyle szeroki, aby zapewniony był dostęp z obu stron deskowania. Prace najczęściej wykonuje się dwuetapowo - najpierw betonuje się ławę z ułożonym przedtem zbrojeniem, a po związaniu betonu ustawia się na ławach deskowanie i betonuje ściany. Betonowanie ścian fundamentowych w deskowaniu przeprowadza się od razu do pełnej wysokości - zarówno część, która znajdzie się w gruncie, jak i tę wystającą powyżej terenu wykonuje się jednocześnie.

Pionowych ścian fundamentowych z betonu raczej się nie zbroi; jedynie w ich górnej części układa się zbrojenie wieńczące - robi się je z czterech prętów o średnicy 10-12 mm, połączonych strzemionami. Powinno być ono zakotwione w narożach.

Deskowania wielokrotnego użytku można rozebrać najwcześniej po dwóch dniach, lecz tylko wtedy, gdy temperatura nie spada poniżej 15°C. W niskiej temperaturze twardnienie betonu może trwać nawet 12 dni. Powierzchnie ścian betonowanych w deskowaniach wielokrotnego użytku są gładkie i równe.

Zbrojenie podłużne ław fundamentowych i wieńców stropowych

http://ladnydom.pl/budowa/1,106571,10822207,Zbrojenie_podluzne_law_fundamentowych_i_wiencow_stropowych.html

Większość domów jednorodzinnych posadowionych jest na ławach fundamentowych, których głównym zadaniem jest bezpieczne przeniesienie na grunt wszystkich obciążeń występujących w budynku.

Ławy fundamentowe powinny też - podobnie jak wieńce stropowe - uchronić budynek przed uszkodzeniami, które mogą być wywołane przez nierównomierne osiadanie gruntu lub jego drgania. Aby mogły one dobrze spełniać to zadanie, zbroi się je podłużnie jednakowo górą i dołem (najczęściej po dwa pręty o średnicy 12 mm), ponieważ nie wiadomo, w którym miejscu będą one rozciągane.

Na wielu budowach zapomina się jednak o odpowiednim zakotwieniu prętów zbrojeniowych w narożnikach i skrzyżowaniach ław i wieńców.

Zbrojenie zakotwione przez wygięcie końców prętów. Narożniki i skrzyżowania typu T będą wystarczająco mocne, jeśli końce prętów podłużnych są wygięte i zakotwione w betonie w sposób pokazany na rysunku. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, by wygięte końce prętów wewnętrznych dochodziły do zewnętrznych.

Ciągłość zbrojenia dzięki dodatkowym prętom. Choć pręty o średnicy 12 mm nie są specjalnie grube, to jednak na małych budowach wielu wykonawców uważa wyginanie ich końców pod kątem prostym za rzecz niewykonalną. Takim wykonawcom można śmiało zaproponować rozwiązanie z dodatkowymi prętami kot-wiącymi: połączenie zbrojenia w narożniku będzie prawie tak skuteczne, jak to wyżej.

Najczęstsze błędy

Jest to sytuacja bardzo często spotykana na małych budowach: pręty zbrojeniowe w narożnikach i skrzyżowaniach nie są odpowiednio zakotwione. Proste końce prętów krzyżują się wprawdzie ze sobą, ale w wieńcach, a także w ławach niewielkiej szerokości (40-50 cm); takie połączenie zbrojenia jest zbyt słabe, by w stanach grożących awarią uchronić budynek przed pękaniem.

Ściany fundamentowe - materiały do ocieplania

http://ladnydom.pl/budowa/1,106571,10246941,Sciany_fundamentowe___materialy_do_ocieplania.html

Materiały do termoizolacji fundamentów muszą być odporne na zawilgocenie, niepodatne na gnicie oraz pojawienie się grzybów i pleśni.

Dobrze też, jeśli mają małą ściśliwość i dość dużą odporność na uszkodzenia mechaniczne. Najczęściej do ocieplania fundamentów - podobnie jak do podłogi na gruncie - stosuje się styropian i polistyren ekstrudowany, nieco rzadziej keramzyt.

Styropian. Do ocieplania fundamentów używa się twardych płyt. Nie można ich mocować punktowo na zaprawę, ponieważ pod naporem gruntu mogłyby pękać. Przykleja się je do ścian wodną emulsją asfaltowo-kauczukową, która nie powoduje rozpuszczania styropianu, a jednocześnie stanowi dla ściany izolację przeciw-wilgociową. Od strony zewnętrznej płyty pokrywa się zaprawą klejową, zbrojoną siatką z włókna szklanego albo osłania folią kubełkową (przetłoczeniami na zewnątrz).

Polistyren ekstrudowany. Podobnie jak styropian, należy przyklejać go do ścian wodnymi emulsjami asfaltowo-kauczukowymi. Polistyren ekstrudowany poleca się stosować zwłaszcza wtedy, gdy na działce są grunty spoiste. Ma on bowiem - przy bardzo dobrych właściwościach ciepłochronnych - znikomą nasiąkliwość. Jest też bardziej odporny na uszkodzenia mechaniczne niż styropian (nie wymaga żadnego zabezpieczenia od strony zewnętrznej).

Zasypka keramzytowa. Keramzyt powstaje w wyniku wypalania gliny w wysokiej temperaturze. Jest to kruszywo o doskonałych właściwościach izolacyjnych, które można stosować jako zasypkę do ocieplania ścian fundamentowych. W domach niepodpiwniczonych obsypuje się nim ściany od strony wewnętrznej, w podpiwniczonych - z zewnętrznej. Keramzyt stosuje się też do zasypywania wykopów od strony zewnętrznej, jeśli wokół domu ułożony jest drenaż.

Ławy fundamentowe i ściany piwnic - praktyczny kurs budowania

http://ladnydom.pl/budowa/1,106571,10296018,Lawy_fundamentowe_i_sciany_piwnic___praktyczny_kurs.html

Ściany piwnic muszą być zbudowane solidniej niż inne, i to nie tylko z tego powodu, że na nich opiera się pozostała część domu. Przede wszystkim dlatego, że są zagłębione w gruncie, czyli znajdują się w znacznie trudniejszych warunkach niż na przykład ściany parteru.

Ławy fundamentowe

Budowę piwnic zaczynamy od wykonania ław fundamentowych. Ich szerokość i wysokość podana jest w projekcie i nie można ich dowolnie zmieniać. Do wykonania ław najlepiej użyć gotowej mieszanki betonowej, dostarczonej z wytwórni betonowozem. Zbroi się je podłużnie, górą i dołem, czterema prętami o średnicy 12, 14 lub 16 mm, połączonymi co 30-50 cm strzemionami z prętów o średnicy 6 mm.

Na ławach - zanim zacznie budować się na nich ściany piwnicy - należy ułożyć poziomą izolację przeciwwilgociową. Musi ona być zrobiona bardzo solidnie, ponieważ potem nie będzie możliwości jej poprawienia lub wymiany. Układa się ją na całą szerokość ławy, najlepiej pozostawiając z obu stron zakłady o szerokości 15-20 cm. Są one potrzebne, by później można było szczelnie ją połączyć z izolacją podłogi (od wewnątrz) i pionową izolacją ścian (z zewnątrz). Izolację taką robi się z dwóch warstw papy podkładowej albo folii, przyklejonych lepikiem do ławy.

Po ułożeniu izolacji poziomej na ławach fundamentowych buduje się ściany piwnic.

Z czego murować ściany piwnic

Muszą być solidne - na nich opiera się cały dom, a one same są narażone na oddziaływanie wielu niekorzystnych czynników. Dlatego materiały, z których się je buduje, powinny być wytrzymałe, a także wodo- i mrozoodporne.

Bloczki betonowe. To najczęściej stosowany materiał. Zazwyczaj bloczki mają wymiary 12×25×38 cm. Muruje się je na zaprawę cementową, dokładnie wypełniając wszystkie spoiny. Bloczki układa się z przesunięciem o 1/2 elementu w kolejnym rzędzie. Są łatwo dostępne i niedrogie - kosztują 55-65 zł/m2 (ściana o grubości 25 cm).

Pustaki zasypowe. Ustawia się je na ławie fundamentowej, po czym wypełnia betonem. Ściany takie można zbroić, wstawiając pręty stalowe w kanały pustaków (jest to zalecane zwłaszcza w ścianach głębokich piwnic, na które działa większe parcie boczne gruntu). Pustaki zasypowe kosztują 40-75 zł/m2 (przy grubości ściany 24 cm).

Bloczki keramzytobetonowe. Są większe od betonowych, mają też większą odporność na rozwój mikroorganizmów. Wyrabia się je z betonu z kruszywem keramzytowym, dzięki czemu są lżejsze i cieplejsze od betonowych, choć zachowują zwartą, nienasiąkliwą strukturę. Kosztują około 80 zł/m2 (ściana o grubości 24 cm).

Beton wylewany w deskowaniu. Technologia ta polega na ustawieniu na ławach deskowania (najlepiej inwentaryzowanego) i wypełnieniu go betonem. Gdy beton już zwiąże i stwardnieje, deskowanie się zdejmuje. Przed rozpoczęciem betonowania, w deskowaniu układa się zbrojenie, które ma przenosić boczny napór gruntu.

Jak zrobić zbrojenie fundamentów bez błędów

http://ladnydom.pl/budowa/1,106570,11244767,Jak_zrobic_zbrojenie_fundamentow_bez_bledow.html

Betonowe ławy fundamentowe wraz z wieńcami stropowymi usztywniają budynek i zabezpieczają go przed uszkodzeniami. Aby ławy mogły spełniać to zadanie trzeba je zazbroić.

Zbrojenie fundamentów najczęściej robi się je z 4 prętów o średnicy 12, 14 lub 16 mm, połączonych co 30-50 cm strzemionami z prętów 6 mm.

Pręty, muszą być czyste: nie mogą być zabrudzone smarami, zabłocone albo oblodzone. Rdzawy nalot nie jest przeszkodą (jest nawet wskazany, bo stal ma wtedy lepszą przyczepność do betonu), jednak duże, łuszczące się płaty rdzy są niedopuszczalne.

Przy układaniu zbrojenia ław najważniejszą sprawą jest odpowiednim zakotwienie prętów podłużnych w narożnikach i skrzyżowaniach ław. Pręty wprawdzie krzyżują się tam ze sobą, ale to za mało, by uchronić budynek przed pękaniem ścian i stropów.

Narożniki i skrzyżowania będą wystarczająco mocne, jeśli końce prętów podłużnych wygnie się pod katem prostym; wygięte końce prętów zewnętrznych i wewnętrznych jednej ławy powinny dochodzić do prętów zewnętrznych ławy do niej prostopadłej. Aby nie trzeba było wyginać prętów pod kątem prostym, można zastosować tam dodatkowe pręty kotwiące (o takiej samej średnicy), wygięte w kształt litery L.

Ważną sprawą jest także odpowiednia grubość otuliny betonowej wokół zbrojenia (5 cm). Dolne pręty należy układać w ławie na podkładkach. Układanie zbrojenia bezpośrednio na deskowaniu i podnoszenie na odpowiednią wysokość w trakcie betonowania jest mniej dokładne.

fundament

http://www.budujemydom.pl/fundamenty-i-piwnice/10866-koszt-wykonania-fundamentow


W znakomitej większości przypadków dawać na ławy beton klasy wyższej niż C 12/15 ewentualnie C 16/20 to zwykłe marnowanie pieniędzy. Siły działające na ławę trzeba policzyć a nie z zasady dawać beton o jak najwyższej wytrzymałości. Z resztą osiągnięcie w rzeczywistości klasy C 20/25 jest praktycznie niemożliwe bez bardzo starannej pielęgnacji i zagęszczania betonu. Samo dawanie większej ilości cementu do mieszanki bardziej zaszkodzi niż pomoże, choćby dlatego, że taki beton jest bardziej podatny na rysy skurczowe.